چند ماه پیش کتاب کیهان سال 58 را ورق میزدم که به یک اطلاعیه جالب برخوردم :

در این اطلاعیه سندیکای کامیون داران تهران وزیر ارشاد وقت را به دلیل عملکرد غیر اسلامی و بر خلاف رهنمودهای امام به مناظره تلویزیونی فراخوانده بود

شاید از نظر کسی که در سال 86 به آن روزها نگاه میکند این قضیه بسیار خنده دار و آرمانی باشد. چون که امروز شرایط به جایی رسیده که کامیونداران که هیچ،نخبگان و دانشگاهیان حزب اللهی نیز،حق انتقاد از هر گونه وضع فرهنگی کشور،بخصوص آنجاهایی که به شخص حضرت ریاست عالیه سازمان،مربوط میشود را ندارند و کوچکترین انتقاد و بازخوانی سخنان امام و رهبری در مورد این سازمان با بدترین برخورد مواجه میشود.و نقد فقط در چارچوب پاچه خواری از حضرات معنا پیدا میکند.

بعد از گذشت 27 سال از آن سالها که حتی کامیوندار این مملکت برای خود نسبت به فرهنگ اسلامی  این مملکت احساس وظیفه می کرد،امروز تلویزیون فقط عرصه ای شده برای نیروهای سکولار و لیبرال،آن هم نه از نوع اصیل که از نوع درجه 3 و 4 آن،طوریکه وضع به جایی رسیده که مرضیه برومند نیز دادش درآمده و به مدیران مثلا خط امامی و حزب اللهی سازمان از گفته های امام تذکرمی دهد که صداوسیما باید دانشگاه عمومی باشد نه این چیزی که شما امروز دارید پیاده می کنید و مردم را به ابتذال فرهنگی می کشید.

و فکر میکنم که اگر بگوییم تمام مشکلات اقتصادی و مذهبی و و فرهنگی ما مستقیم یا غیر مستقیم به صدا و سیما برمی گردد حرفی به گذاف نگفته ایم که حوصله شرح آن در توان این قلم نیست و دوستان کم و بیش در وبلاگهایشان به آن اشاره کرده اند.

با اینحال بعید می دانم فعلا چاره کار در عوض کردن ضرغامی باشد که اگر اینطور بود و کسی بهتر از او پیدا میشد خود رهبری پیش قدم در این امر می بود.

ضمن اینکه تعویض مدیریت سازمان جزاینکه روند اصلاحات واقعی در این سازمان را به تاخیر بیندازد اثر دیگری ندارد

 بازگرداندن صداو سیما به مسیر واقعی انقلاب و اسلام ناب در کوتاه مدت کاری زمانبر است و با توجه به نفوذ 17-18 ساله جریانهای قشری و محافظه کار در لايه مديران، و ليبرال و سكولار در قشر كارمندان، اینکار کمی سخت به نظر می آید.

شاید یک نشریه یا سایت تخصصی برای نقد مستمر صدا و سیما بتواند راهکار مناسبی باشد برای شروع اصلاحات در صدا و سیما

حرکت نقد وبلاگنویسان حرکت درستی است که نباید در همینجا رها شود و باید سازماندهی شده و  بسط و گسترش بیشتری پیدا کند

شاید بتواند مقدمه ای باشد برای اصلاحات ساختاری در این سازمان.

تا بعد...